Τέταρτη συνεχόμενη ήττα για την αγαπημένη μας ομάδα που παρά την μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλλε για περίπου 3 δεκάλεπτα, στο τέταρτο τα γκρέμισε όλα. Αν και παρουσιαστήκαμε βελτιωμένοι σε σχέση με τις προηγούμενες τραγικές εμφανίσεις τελικά οι γνωστές αδυναμίες κάτω από το καλάθι, η απουσία πλάνου και η κακή ψυχολογία έκαναν και την εμφάνιση τους. Με την διαφορά να φθάνει στο +15(σχεδόν η μεγαλύτερη διαφορά στον αγώνα) η υπόθεση πρόκριση φαίνεται να δυσκολεύει πολύ αν και ακόμη υπάρχει η δυνατότητα να ανατραπεί η κατάσταση.

Με τους Γουότερς και Μακνήλ να βρίσκονται σε καλή ημέρα επιθετικά η ομάδα μπήκε δυνατά και προσπάθησε να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα. Οι Γερμανοί όμως όσο περνούσε ο χρόνος ανέβασαν την πίεση τους και προσπάθησαν στο δεύτερο δεκάλεπτο να ξεφύγουν στο σκορ θυμίζοντας μας τις άσχημες βραδιές με την Αρμάνι και τον Παναθηναϊκό. Εκεί ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα, αντέδρασε δυναμικά ροκανίζοντας την διαφορά σιγά σιγά και φθάνοντας και στο +5 στο τρίτο δεκάλεπτο. Και πάνω που νομίζαμε ότι κάπως έτσι θα κυλήσει το παιχνίδι και στη χειρότερη περίπτωση θα χάναμε οριακά η ομάδα μας μπλόκαρε σε όλες τις γραμμές, τα έκανε όλα λάθος και θυμίζοντας κάτι από Αμαλιάδα μέσα σε ελάχιστα λεπτά έκανε στην Άλμπα ένα δωράκι 15 πόντων... Και όταν το καράβι πέφτει ξαφνικά στα βράχια συνήθως η ευθύνη πέφτει στον καπετάνιο. Ο Δ.Πρίφτης αν και προσπάθησε να ανακατέψει την τράπουλα και να ξεφύγει από το γνωστό πλάνο του ξεκινόντας τον Μούρτο βασικό αντί για τον Πελεκάνο, αφήνοντας τον "καυτό" Γουότερς πιο ελεύθερο μέσα στο γήπεδο και επιλέγοντας να παίξει  σε αρκετά σημεία του αγώνα με 2 πόιντ γκαρντ ή να αφήσει τον Μούρτο να κατεβάσει την μπάλα τελικά δεν μπόρεσε και ο ίδιος να αφήσει τον κακό του εαυτό. Για ανεξήγητο λόγο ο μετριότατος  Χάγκινς έπαιξε μόλις 14' στον αγώνα όταν οι αντίπαλοι ψηλοί έκαναν πάρτι κυρίως στο τελευταίο δεκάλεπτο, ο Ξανθόπουλος που ήταν από τους βασικούς παίκτες στα καλά διάστηματα του ΑΡΗ ξεχάστηκε στον πάγκο, ο Κοέν χρησιμοποιήθηκε και πάλι κυρίως σαν με-το-ζόρι-σέντερ, υπήρξε μια εμμονή στον πολύ κακό σήμερα Γουάιτ και το χειρότερο στο τέλος δεν μπόρεσε να βρει τον τρόπο να καθοδηγήσει τους παίκτες του ώστε να διαχειριστούν καλύτερα τα τελευταία λεπτά και να μην χάσουμε με μια τόσο μεγάλη διαφορά από την στιγμή που μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην υπόθεση πρόκριση. Ο Τσούπκοβιτς που μέχρι πριν λίγο καιρό προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι "κολλάει" με την υπόλοιπη ομάδα και ότι μπορεί να βοηθήσει ούτε σήμερα συμπεριλαμβανόταν στο πλάνο του κόουτς. Και κάπως έτσι με τεράστια ευκολία ο ΑΡΗΣ πέταξε την σημερινή του προσπάθεια στα σκουπίδια απέναντι σε μια σοβαρή και πειθαρχημένη ομάδα όπως ήταν η Άλμπα που όμως σε καμία περίπτωση δεν ήταν κάποια ομάδα φόβητρο που δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε.

Αν και οι διαφωνίες  μεταξύ "αισιόδοξων" και "ανυπόμονων" γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ τις τελευταίες εβδομάδες έχουν κουράσει είναι στενάχωρο για όλους μας να πρέπει ο ΑΡΗΣ να γνωρίσει 4 συνεχόμενες ήττες με άσχημο τρόπο για να καταλήξουμε ότι φέτος στον μπασκετικό ΑΡΗ κάτι δεν έχει γίνει σωστά από την αρχή... Οι υποχρεώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη ήταν από την αρχή γνωστές, το πρόγραμμα ήταν από την αρχή γνωστό. Για αυτές τις διοργανώσεις "χτίστηκε" το καλοκαίρι ο ΑΡΗΣ και σε αυτές θα πρέπει να ανταπεξέλθει. Αν λοιπόν ο κόουτς όπως δήλωσε μετά το παιχνίδι η ομάδα δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτές τις συνθήκες τότε καλό είναι να το μεταφέρει αυτό και στην διοίκηση και ας πράξουν ανάλογα με τις βλέψεις που είχαν όταν σχεδίαζαν τον ΑΡΗ το καλοκαίρι. Ένα τεράστιο μπράβο στα παλικάρια που κιτρίνισαν και το Βερολίνο! Τουλάχιστον αυτός ο κόσμος  όπως διαχρονικά έχει αποδείξει μπορεί να ανταπεξέλθει. Και στα εκτός έδρας... και στις "αγωνιστικές σφαλιάρες" ... Ας παραδειγματιστούν κάποιοι από αυτούς και ας κατανοήσουν επιτέλους σε ποια ομάδα βρίσκονται...

ΥΓ. Αν και η ομάδα φαίνεται να έχει ξεφουσκώσει τίποτα δεν έχει χάθει όσο αφορά την πρόκριση. Προστατεύεις την έδρα σου, κερδίζεις στην Λιθουανία και προκρίνεσαι.

ΥΓ2. Ευτυχώς η Αρμάνι κατάφερε να κερδίσει με τα χίλια ζόρια μέσα στην έδρα της αυτήν την Νεπτούνας που διαλύσαμε μέσα στο Παλέ.

ΥΓ3. Αυτά συμβαίνουν σε μια ομάδα όταν αντί να αναγνωρίζει και να διορθώνει τα προβλήματα της κάθεται και θριαμβολογεί σε κάθε της νίκη ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.